Zijspoor, Josha Zwaan

ZijspoorVerdriet is een sluipschutter. Net als ik denk dat het beter gaat, blijkt er een om de hoek te liggen. Scherpe pijlen raken mijn hart, doen het kleine tere vliesje dat over de diepgaande wond gegroeid is weer scheuren. Opnieuw stromen de tranen uit het gat dat ontstaat. Hoeveel korstjes moeten er nog gevormd worden. Hoe vaak zal ik ze openstoten of zelf openkrabben omdat het jeukt, schrijnt, irriteert, omdat ik dwangmatig vind dat ik het voelen moet. De pijn. Het verdriet. “Zijspoor, Josha Zwaan” verder lezen