Zeeuws geluk, Carolijn Visser

Zeeuws gelukEen lofzang op Zeeland, de zonnigste provincie van Nederland

‘Eerst en kus’

‘Eerst een kus,’ zei mijn moeder. Maar ze wist niet wie ik was. ‘Carolijn,’ hielp ik haar herinneren. ‘Je dochter.’ Wat fijn dat u er bent,’ antwoordde ze. Mijn moeder lag in een op maat gemaakte stoel waar ze elke ochtend in gehesen werd. Dat takelen vond ze niet fijn. Ze kon op die momenten flink vloeken. Het zag er ook akelig uit als ze zo ingesnoerd zat en geen kant op kon. Eenmaal in haar stoel leek ze het prima naar haar zin te hebben. Meestal hield ze nu haar ogen gesloten.

 Zo begint dit prachtige boek. “Zeeuws geluk, Carolijn Visser” verder lezen