Dansen in het donker, René Appel

Dansen in het donkerInge twijfelt , al ruim een uur. Er zijn twee mogelijkheden: naar bed gaan of hier in de huiskamer blijven  wachten tot Andreas terugkomt. Haar pogingen om hem tegen te houden bleken vruchteloos. Ze kon praten tot ze een droge mond en een schorre keel had, maar tegenover zijn doven mansoren  was het verspilde moeite. Hij  zei vrijwel niets, maar aan die zwijgzaamheid  was ze gewend, zeker de laatste twee, drie jaar. ‘Het is dus afgelopen.’ Zo vatte hij het samen. ‘Voorgoed afgelopen.’ “Dansen in het donker, René Appel” verder lezen