Salomons oordeel, Robert Vuijsje

Salamon's oordeelDe langverwachte opvolger van Alleen maar nette mensen

 Ik heet Salomon, en dan ook nog Cohen?’ vraagt hij aan zijn ouders. ‘Wat denk je dat mijn vrienden daarvan vinden?’
Max en Alissa denken dat ze alle moderne valkuilen van racisme en antiracisme hebben doorstaan. Hij is een jood uit Amsterdam-Zuid, zij is zwart en komt uit de Bijlmer. Hun zoon Salomon is zeventien jaar en staat voor de keuze: hoor ik bij de mensen die op mijn vader lijken of bij de kinderen die zwart zijn, net als ik? “Salomons oordeel, Robert Vuijsje” verder lezen

Vrachtbrief, Miriam Guensberg

VrachtbriefZeven minnaressen, zeven brieven, zeven oldtimers en een ontwrichte nalatenschap

Ooit vocht de Poolse Myron Kaminski bij het Geallieerde Bevrijdingsleger. Na de oorlog werkt hij voor een geheim secretariaat van het Vaticaan, waar hij op duistere zaken stuit die alles te maken hebben met zijn eigen ontwrichte jeugd. Hij wordt Nederlander en vergaart een vermogen waarmee hij een unieke verzameling oldtimers aanlegt. “Vrachtbrief, Miriam Guensberg” verder lezen

De jongen die opgroeide als hond, Bruce Perry en Maia Szalavitz

De jongen die opgroeide als een hondEn andere verhalen uit het dagboek van een kinderpsychiater

 Kinderpsychiater Bruce Perry helpt dagelijks getraumatiseerde kinderen. Bevlogen en met compassie vertelt hij over kinderen zoals Laura, een vierjarig meisje met een groeiachterstand, dat meer baat had bij een grote dosis liefde dan bij speciale diëten; Connor, die als baby lange tijd aan een stuk alleen werd gelaten en die opbloeide door massage en muziektherapie, en Justin, de zesjarige jongen die opgroeide als hond, en die zijn taal- en ontwikkelingsachterstand verbazingwekkend snel inhaalde toen zijn hersenen op de juiste manier gestimuleerd werden. “De jongen die opgroeide als hond, Bruce Perry en Maia Szalavitz” verder lezen

Het laatste geschenk van Paulina Hoffmann, Carmen Romero Dorr

Het laatste geschenk van Paulina HoffmannHet is maar een sleutelbos met vier sleutels en een blauwgelakte
letter P eraan, maar sinds Alicia hem een paar weken geleden bij
de notaris voor het eerst zag heeft ze er voortdurend aan moeten
Denken. Ze is net uit de taxi gestapt waarin ze van het vliegveld hiernaartoe
is gekomen. Het vanillekleurige gebouw, de groene bomen, de drukke wijk, alles is nieuw voor haar, alles lijkt een betekenis in zich te hebben die haar nog ontgaat. ‘Waarom toch zo geheimzinnig, oma?’ mompelt ze.
Kastanienallee nummer 14B.
Ze haalt diep adem, opent de zware houten deur en verdwijnt in de schemerige hal. “Het laatste geschenk van Paulina Hoffmann, Carmen Romero Dorr” verder lezen