Dood doet leven, Jeroen Terlingen

Dood doet levenPleidooi om praten over de dood bij een breed publiek ‘gewoner’ te maken

In Dood doet leven volgt Jeroen Terlingen patiënten die te horen hebben gekregen dat ze niet meer beter kunnen worden. Ze zoeken allemaal hun eigen weg tussen strijdbaarheid en berusting, maar één ding valt op: tijdens het leven stilstaan bij de dood, verhoogt de kwaliteit van het bestaan – tot in de laatste uren. “Dood doet leven, Jeroen Terlingen” verder lezen

Liegbeest, Jet van Vuuren

liegbeestWat als niemand de waarheid spreekt…?

 Jochem Nijhoff heeft het goed voor elkaar. Hij is advocaat, drieënveertig, jaar en denkt dat hij alles is. Samen met zijn oud-jaargenoten van het Utrechts studentencorps kijkt hij uit naar hun samenzijn. Ze gaan hun vijfde lustrum vieren. Dit keer gaan de mannen naar zijn buitenhuis op de Veluwe, om het te vieren.

Maar hun feestje verloopt anders als ze hadden verwacht.
Vlak voor het lustrum valt een van zijn studievrienden van zijn paard en gaat dood. “Liegbeest, Jet van Vuuren” verder lezen

Alles kids, Kristel Verbeke

Alles KidsStoere verhalen, voor sterke kinderen

Kristel Verbeke, wil met haar boek Alles kids lastige thema’s voor kinderen bespreekbaar maken. Het kan gaan over de dood van een huisdier. Maar ook over een scheiding. Of over jeugdzorg en pleegzorg.
In het boek staan 11 korte verhalen. Ze wil dat ouders en kinderen ook bij andere mensen een kijkje in hun leven kunnen nemen. Misschien leren ze daar iets van.
Kristel denkt dat alles nu wel opener is dan in haar tijd. Toen kon een volwassen persoon  zeggen, omdat ik het zeg, is het zo.  Nu worden kinderen meer betrokken bij de dingen die in het gezin gebeuren. “Alles kids, Kristel Verbeke” verder lezen

Dansen in het donker, René Appel

Dansen in het donkerInge twijfelt , al ruim een uur. Er zijn twee mogelijkheden: naar bed gaan of hier in de huiskamer blijven  wachten tot Andreas terugkomt. Haar pogingen om hem tegen te houden bleken vruchteloos. Ze kon praten tot ze een droge mond en een schorre keel had, maar tegenover zijn doven mansoren  was het verspilde moeite. Hij  zei vrijwel niets, maar aan die zwijgzaamheid  was ze gewend, zeker de laatste twee, drie jaar. ‘Het is dus afgelopen.’ Zo vatte hij het samen. ‘Voorgoed afgelopen.’ “Dansen in het donker, René Appel” verder lezen