Je gaat er niet dood aan, Henk Blanken

Je gaat er niet dood aanZoektocht naar de grenzen van mijn aftakeling

“Je gaat er niet dood aan’ is de herziene en uitgebreide uitgave van journalist Henk Blanken relaas over parkinson en dementie.
Vanaf het moment dat Henk de diagnose Parkinson heeft gekregen, gaat het achteruit met Henk.

Hij struikelt over woorden en tegels. Als hij er nog over kan schrijven kan Henk er wel mee leven. Maar de ziekte neemt toe. Henk schrijft over zijn vader en zijn zoon. En dan is er de vraag welk lijden wil hij nog meemaken. “Je gaat er niet dood aan, Henk Blanken” verder lezen

De jongen bij de moefti, Filip Plompen

De jongen bij de moeftiMet een  voorwoord van Stijn Vercruysse

Eerder las ik van Filip Het geluid van de stilte
Dit boek was in een woord prachtig.
Nieuwgierig begon ik in aan dit boek en ook dit verhaal heeft mij geraakt.

“Begrijp je wat er is gebeurd? Waarom die mensen dat gedaan hebben?”
‘Omdat ze heel, heel slecht zijn. De slechteriken zijn niet lief. We moeten opletten, want we moeten niet verhuizen.
Frankrijk is onze thuis.”
“Maar er zijn slechteriken papa.”
“Ja , maar die zitten overal.”
“Ze hebben wapens. Maar wij hebben bloemen.”

“De jongen bij de moefti, Filip Plompen” verder lezen

Roedi, Alison Woods

RoediTwiceborn

 Vochtige mist strekt zich mijlenver voor me uit. Vol wanhoop loop ik verder zonder dat ik ook maar vermoed waar de rand van het bos is. Na wat een eeuwigheid leek, houd ik eindelijk halt tegen de groen gegroefde stam van een oude esdoorn. Ik laat mijn vermoeide hoofd zakken tegen de bast, waardoor mijn haar gaat kleven in het sap van een oude boomwond. Wanneer ik een ritselend geluid achter me hoor, kijk ik snel om de stam heen, maar door de dichte mist zie ik geen twee meter voor me uit.

Dit is nog maar een deel van de proloog. Toen ik dit had gelezen, ging ik snel verder in dit bijzondere boek. “Roedi, Alison Woods” verder lezen